Teraz inne państwa członkowskie mają pół roku na składanie ewentualnych sprzeciwów co do tej rejestracji. Jeżeli w tym czasie nie wpłynie sprzeciw, obwarzanek będzie chroniony regulacjami UE.

- Cieszę się, że kolejny produkt z Małopolski trafi na unijną listę. Tradycyjne produkty są ważnym elementem budowania tradycji i tożsamości regionu – mówi Marek Nawara, marszałek województwa małopolskiego.

"Obwarzanek krakowski" jest tradycyjnym pieczywem, które niegdyś mogło być wypiekane tylko w okresie Wielkiego Postu tylko przez osoby wyznaczone przez cech piekarzy krakowskich. Polska nazwa specjału pochodzi od sposobu jego produkcji, czyli od obwarzania ciasta w podgrzanej wodzie.

Pierwsze wzmianki o wypieku obwarzanków na terenie Krakowa i okolic można znaleźć w rachunkach dworu króla Władysława Jagiełły i królowej Jadwigi.

Cech piekarzy krakowskich w 1611 r. uchwalił natomiast laudum (uchwałę), która dawała mu prawo do decydowania o sprzedaży obwarzanków w obrębie miasta oraz dawała przywilej wyboru piekarzy, którzy mieli się tym zajmować.

Dopiero 22 stycznia 1802 r. podpisano uchwałę, na mocy której każdy piekarz miał prawo pieczenia obwarzanków, kiedy nadchodziła jego kolej. Tych, którzy mogli piec obwarzanki wyłaniano w drodze losowania. Po 1849 r. losowania zaniechano. Nad kontrolą jakości i świeżości wyrobów zawsze jednak czuwał cech. Wszelkie uchybienia były surowo karane.

Dziś obwarzanki sprzedaje się w sklepach, piekarniach i z charakterystycznych wózków stojących na ulicach. W Krakowie jest około 170-180 takich punktów. Średnia dzienna produkcja obwarzanka sprzedawanego na rynku krakowskim w dni powszednie wynosi blisko 150 tys. sztuk.

Małopolskie produkty zarejestrowane przez Komisję Europejską to: bryndza podhalańska, redykołka (rodzaj sera wytwarzanego głównie na Podhalu) i oscypek.

Wnioski z Małopolski oczekujące na rejestrację w Komisji Europejskiej prócz obwarzanka: 1. Chleb prądnicki 2. Fasola "Piękny Jaś" z Doliny Dunajca – (chodzi o ochronę nazwy) 3. Jabłko łąckie 4. Karp zatorski – (także chodzi o nazwę miejsca pochodzenia), 5. Kiełbasa lisiecka. 6. Suska sechlońska (śliwka z pestkami poddana podsuszaniu i podwędzaniu.

Ewa Łosińska, Rzeczpospolita